Žitije Džona Snježnoga

Mili blože, čuda velikoga
Kad dojaha efendi-Ned Starče
Svojoj kući drevnom Zimovrelu
Kad se vrati iz ljutije borbi
Iz krvave bune Robertove
Jaše Starče ali mrkla lika
Jer sa sobom nosaše dijete
Dijete malo od ni mjesec dana
To je dijete Starče imenov’o
Svojim sinom ali kopilanom
Ime mu je Džone nadenuo
Džone Snježni, jerbo Stark ne beše.
Odrast’o je Džone uza oca
I uz braću i sestrice mile
I Teona Grejdžoj-izdajnika
Štono beše u nedrima guja.
Svi su Džona redom prihvatili
Milovali kano rođenoga
Samo nije maćeha mu preka
Kejtlin Tali, Nedova hanuma.
Njojzi  teško beše prifatiti
Da je Nede njuma prevario
I sa drugom ženom polegao
Tokom bune krvave i teške.
Tako Džone teško odrastaše
Uz maćehu što ga ne voleše,
Al’ on svoga voleo je oca
Voleše ga više nego išta
Zato njemu mnogo teško beše
Kada Nede ne htede mu dati
Da ponese ime Starka kuće
Starka kuće drevne stanovite.
Tada Džone ka severu krene
Da ogrtač crni obavije
I da služi časnoj Straži noćnoj
Drevnoj službi od hiljadu leta
Što svih sedam kraljevstva čuvaše
Od nedaći i nevolja raznih
Silne vojske mrtvih prokletnika
Drekavaca, ali i anđama
I od Mansa Rajder-odmjetnika
Što pobježe s one strane zida
I izdade sedam kraljestava.
Džone službu vršio je časno
Služio je lično Mormont-agu
Mormont-agu, staroga međeda
Što imaše mnoge mudre reči
Da uputi mladome junoši
Kakav beše jadan Džone Snježni.
Ali avaj odmjetnu se bagra
Ljudska bagra i najgori šljame
Izdadoše starog Mormont-agu
Dok bejahu svi u izvidnici
Podaleko, s one strane Zida
Đe od zime prsti otpadaju.
Džon je Snježni osvjetio obraz
I smrt svoga starog učitelja
Čim je doš’o sa svoga zadatka
I otkrio izdaju sramotnu.
Al’ se Džone mnogo promjenio.
Dok bejaše među divljanima
Da prikupi sve nji’ove tajne
Džon se Snježni jadan zaljubiše
U divljanku Igrit Plamenušu.
Igrit beše opasna hanuma
Al’ voleše Džona podjednako
A Džon Snježni ne znadoše ništa
O ašiku i o milovanju
Te ga ona mlada naučiše.
Kad je Džone njojzi razotkrio
Da se hoće vratiti u Stražu
Igrit ga je pogodila strijelom
Gorkom strijelom htede da ga kazni
Al’ omaši srce junačko mu.
Sad je Džone nazad međ’ bratijom
Rek’o im je sve baš kako beše
I o Mansu Rajder-izdajniku
I njegovoj vojsci svakolikoj
I o sili što će udariti
Silnom snagom na zidine bijele
I o maloj vojsci razbojnika
Štono vreba s druge strane zida
Tamo đe se najmanje nadaju,
A vodi ih Igrit Plamenuša
Što sa Džonom beše u ljubavi
A sada mu glavu mrtvu ište.
Stoji Džone Snježni-kapetane,
Na vr’ zida sam se ispopeo
I razmišlja o sudbini kletoj
Što ga vazda na raskršća baca.
Nije Džone familije im’o
Nikad druge do bratije crne
Oni su ga samo prifatili
Kakav jeste, siroma kopilan
Pa je on njih sviju zavoleo
I obeć’o da će ih odbranit’
Od sve sile  što će navaliti
Navaliti s obe strane zida,
I od Igrit-ljube Plamenuše
I njezinih ubojitih strijela,
Ali sebe odbraniti neće
Nikad moći od svoje zle sudbe
Što ga stalno na izdajstva goni
Na izdajstva sviju voljenijeh.

Stefan

Stefan

Author, MA in English Philology, Teacher/Translator/PhD Wannabe
Stefan

Latest posts by Stefan (see all)